Güzel ve kalıcı bir dövmeyle süslenmek isteyen kişinin, dövmecinin iğnesine sabretmesi gerekir. Kalplerimize nurun, güzelliğin Nakşedilmesi de sabırladır.
Kur'ân-ı Kerim'de, Allah Teâlâ'nın, hidâyete gelmeyeceğini bildiği halde, Hazret-i Musa'yı Firavuna tebliğ için göndermesi hâdisesi, bizlere tebliğin ehemmiyetini aksettiren müşahhas bir misaldir. Bu cihetle mü'min, kendisinin herkese karşı bir "tebliğ memuru" mes'ûliyeti içinde olduğunu unutmamalıdır. Tebliğinden kimin, hangi nisbette istifade edeceği meçhul olduğu için her karşılaştığı insanda güzel izler bırakacak bir şahsiyet telkin etmeli; hâliyle ve hikmetli sözleriyle îmân heyecan ve vecdinin tezâhür ettiği bir dâvetçi olmalıdır.
İslâm dininin mensupları arasında kurmuş olduğu kardeşlik bağı, diğer bütün dünyevî bağların üstündedir. Çünkü bu bağ, dünyevî herhangi bir menfaate dayalı olmadığı gibi "kardeşini kendine tercih etme", "kendisi için istediğini kardeşi için de isteme", "kendisine yapılmasını istemediği bir şeyi başkasına da yapmama" gibi en asil esaslara dayanmaktadır.
Cenâb-ı Hak buyuruyor: “Allah ve Resûlüne itaat edin, birbirinizle çekişmeyin; sonra korkuya kapılırsınız da kuvvetiniz gider. Bir de sabredin. Çünkü Allah sabredenlerle beraberdir.” (Enfâl, 46) Rasûlullah (sav) buyuruyor: “İslâm’da iyi bir çığır açan kimseye, bunun sevabı vardır. O çığırda yürüyenlerin sevabından da kendisine verilir. Fakat onların sevabından hiçbir şey noksanlaşmaz.” (Müslim, Zekât 69. Nesâî, Zekât 64)
Andıkça yanan cana, Münâfıklar, Allah'ı aldatmaya çalışırlar. Hâlbuki Allah, onların oyunlarını başlarına geçirecektir. Namaza kalktıkları zaman da onlar gönülsüzce üşenerek, tembel tembel kalkarlar, insanlara gösteriş yaparlar ve Allah'ı pek az anarlar. [Nisâ, 142]
Ey Azrail! Bilirim,bu sözlerim çok yersiz, Neden böyle ansızın,geliverdin habersiz? Ne olurdu üç beş yıl önce haber verseydin. Hiç değilse rüyama bir kerecik girseydin…
Aşk,meşk derken dünyadan bir türlü kopamadım. Senden özür dilerim,hazırlık yapamadım… Görüyorsun yanımda ne valiz var,ne bavul. Uykum öyle ağır ki;ne zil duydum,ne davul.
