Ben gibi bir ham kişiyi pişirecek, olgunlaştıracak, iki yüzlülükten kurtaracak sadece aşktır. Aşk ayrılık ateşiyle kavrulan bir gönlü vuslat arayışına koşturur. Böylece âşık ayrılık ateşiyle pişer, yanar ve dost evinin etrafında dolaşmaya, Sevgili'nin cemalini görmek için yanık iniltilerle ona dil dökmeye başlar. Ağzından onu incitecek bir söz ve ona yakışmayacak bir davranış sâdır olmasın diye kemâl-i edep ile durur kapısından. Benlikten geçerek "ben" olmaktan kurtularak O'na yönelir.
Ne var ki "pişmek, yanmak ve aşk ateşiyle kavrulmak" da bir kabiliyet ve istidat işidir, nasib meselesidir: Tencere ateş dumanıyla kapkara olduğu halde, içindeki et kartlığı yüzünden çiğ kalmış. Ey âşık, sen aşk ateşi ile iyice kaynamışsın amma, mayandaki hamlık sebebi ile hala pişmemişsin. Kendine çeki düzen ver! Tembelliği üstünden at! Ekmeğini gözyaşınla yoğur, gönül ateşiyle pişir. [Hz. Pir Mevlana]

Dünya pazarının sermayesi altındır. Öte âlemin sermayesi ise; aşk ve daim nemli iki göz. Gönlüm bağdır, gözüm bulut. Bulut ağladı mı bağ yeşerir. Mum gibi yaş dök ki gönül evin aydınlansın.

Cümle mevcudat "Denizi bulurum!" ümidi ile seller gibi altüst olmuş, boşanarak, köpürerek, feryad ederek denize doğru akıp gitmedeler! Balık, suya kanmaz, ben ne yapayım? Ben su gibi secdeler ederek ırmağa doğru gidiyorum. Aşkın gamı, önünde sonunda beni çeke çeke götürecek. iyisi mi, ben şimdi kendiliğimden gideyim.

Kur´ân-ı kerimde Mekke´nin ismi, bir kerre Mekke, bir kerre de, Bekke olarak geçer: Bekke, Mekke'nin özüdür ve kadim Arapçada gözyaşı vadisi demektir. Bundan güzel ne olabilir? Buyrun, rahmet isteyen bütün insanlık, bir toplanma yeri olan, gözyaşı vâdisinden geçsin! [Umre Daveti]

Aşk ile ağlayan gözlerden dökülen inci tanelerini dermeye gidiyoruz efendim, yüksek müsaadelerinizle…



Şu beden kabrinin içinde gönül ve can, senin aşkının şehitleridir! Bu şehitlerin mezarına uğra, bir ziyarette bulun!
Bedenimiz, ana rahminde iki damla kandi; kudretinle, sanatınla güzel bir adam oldu! Kötü huylarımızı, pis sıfatlarımızı da yine öyle temiz sıfatlara çevir!
Canlar, ruh aleminden geldiler, toprağa ve suya esir oldular! Sen, bu balçık yurduna bir baskın yap da, esirleri kurtar!

İşte Müslüman yüreklere bayram olan bir Cuma sabahında temam oldu bu nâme, Rabbimiz cümlemize böyle bir bayram sabahında aşk, vecd ve samîmî gözyaşlarıyla ilâhî rahmet ve mağfiretine nâil buyursun!

Hakikatini bilmemize engel, her ne kadar hata ve günahımız varsa aff eyleyib perdeleri kaldıracak güzel ameller, emeller, niyetler nasib eylesin, hayırlı kullarından; hayra vesile olan kullarından eylesin!

* Sureyi İsrânın 109. Ayeti secde ayetidir, bu mektubu kâmilen okuyan bütün canlara (gözyaşı ile) secde vacib olur, mucibince âmel oluna, ya huuu

Muhabbet-i Ehli beyt-i Mustafa üzerlerimize sâyebân,
Vakt-i şerif, Aleme bayram olan Cuma,
ömür ve şahsiyetlerimiz, ahir ve akibet,
zahir ve batınlarımız hayrola, aşk ola, aşk ile dola,
Aşkullah, Muhabbettullah, Marifetullah,
Şevkullah ve Zikrullah gönüllere nakşola erenler


Umalım ki Mevlam söylediklerimizi önce bize duyursun,
sonra ihtiyacı olanlara tesir buyursun. . .

Sözü çok olanın, yalanı dahi çok olur imiş;
Yüksek müsaadelerinizle
Mevlam ateş-i aşkınızı ziyâde eylesin
Gam ve telaş sizlerden uzak olsun da
huzur bulasınız efendim