“Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib,

Kılma derman kim helakim zehr-i dermanındadır!”

(İbrahim BAZ)

İlahî fermandır dinle de fehmet

Ûlâdan âlâdır yurdu âhiret

Aldanıp fâniye dalmışsan şayet

Uyuma seherde dile mağfiret

Tomurcuk gül olur vakt-i seherde

Gül gibi kokarsın, talip ol derde

Vâsıl olmaz kimse Hakk’a cümleden dûr olmadan
Kenz açılmaz şol gönülde tâ ki pürnûr olmadan

Sür çıkar ağyârı dilden tâ tecellî ede Hakk
Pâdişâh konmaz saraya, hâne mamûr olmadan

Ilık bahar rüzgârları gibi ferahlatsın yaralarımı. Sürüklesin sonbaharı eylülü hatta hüznü bile. Ben ikindi vaktinin yorgun tutsağıyım. Uzayan gölgemle birlikte kısalan ömrüm kızıllaşan gökyüzüne dalmış sönük gözlerim var. Muhtaçlığımı acizliğimi katıp duama bir tutam tevekkül istiyorum Rabbim; bakışlarıma yitiklerime kaybedişlerime. Bir tevekkül istiyorum Rabbim; gözlerimin kapandığı yer umut açıldığı yer Allah u Ekber!
Bir tevekkül iliştir kalbime ey Rabbim!

İçkinin haram kılınması tedricen olmuştur. Cenâb-ı Hak önce, içkinin zararının çokluğundan bahsetti ve mü'minlere sarhoş iken namaza yaklaşmamayı emretti. Bunun üzerine müslümanların büyük bir kısmı içkiyi bıraktı. Bazıları da içki yüzünden karşılaştıkları nâhoş durumlardan muztarib durumdaydı. Hz. Ömer (ra):

Nâ-bî (Olumsuzluk) edatlarını kendisine isim edinecek kadar mütevazi şair Yusuf Nâbî'nin Peygamber-i Zişan'a ithafen Medine yolunda ketb eylediği şiirin öyküsü...



Osmanlı devletinde yetişen bir şairdir.
İsmi Yusüf ise de, (Nabi) diye meşhurdur.

Zamanın Sultanından izin alıp bir kere,
Çıktı bir kafileyle, hacca gitmek üzere.

Doldur o şerâbdan, yine doldur, yine bir sun!

Dursun gece, ey dost onu durdur, ne olursun!

Vur uykumu zincirlere vur, geçmesin anlar.

Varmaz gecenin farkına, varmaz uyuyanlar!

Dinle Neyden,dinlemeyi bilene,Mesnevi'nin bazı gizemli hikayeleri üstündeki perdeleri aralıyor,tasavvufun inceliklerine dair yol haritaları sunuyor,yolun erkanı ve edebini anlatıyor.Neyzenin ''Hu'' sadasıyla yakıcı bir ateş haline gelen neyden,Allah nidasıyla inleyen kudüme,ölüleri diriltip,padişahı kul eden aşktan,dehrin (geçici alem) bağından kurtulmak olan gerçek zühde kadar tasavvufi kavramların ve tarikat kültürüne ait unsurların sembolik manalarından dem vuruyor.Bu kitapla Mesnevi'nin anladığımızı sandığımız beyitleri ve

İster isen bulasın cananı sen
Gayre bakma sende iste sende bul
Kendi miratında gözle anı sen
Gayre bakma sende iste sende bul

Her sıfat kim sende var izle anı
Gör ne sırdan feyz alır gözle anı
Erişince zatına gözle anı
Gayre bakma sende iste sende bul

Derman aradım derdime, derdim bana derman imiş,
Bürhan aradım aslıma, aslım banma bürhan imiş!..

Sağı solu gözler idim, DOST yüzün görsem deyu,
Ben taşrada arar idim, ol can içinde CAN imiş!..

Aşıkların,bağrı yanıkları Serdârı Hz.Yunus Emre (ks)'dan insanın içine derin bir ahhhhhhh! çektirecek şiir veya hikmet deryasına batırılmış bir zümrüt...

Eşrefoğlu Rumi,Türk-İslam dünyasının mutasavvıf şairlerinin en büyüklerindendir.Menakıb kitaplarına göre soyu Hz.Ali’ye kadar uzanır.Asıl adı Abdullah olan Eşrefoğlu babasının adına izafeten Eşrefoğlu,İbn ül Eşref,Eşrefzade,doğduğu yere izafeten İzniki,şöhretine izafeten de Eşref-i Rumi diye anılmaktadır.Babası gençliğinde Mısır’dan Anadolu’ya göç etmiş,daha sonra da İznik’e yerleşmiş bir zattır.Babasının adı “Seyyid Ahmed ül Mısri” veya “Seyyid Ahmed Eşref bin Seyyid Muhammed Süyufi” dir.Buradaki Seyyid kelimeleri bu sülalenin Hz.Peygamberin (S.A.V) sülalesine kadar dayandığına işaret etmektedir.